„W jaki sposób Gabale udawało się przez pięć lal wodzić Niemców za nos i utrwalać ich zaufanie, a nawet przyjaźń wobec siebie, pozostanie tajemnicą już na zawsze. Z pewnością potrzebna była do tego wybitna inteligencja — co do tego nikt nie ma wątpliwości. Elementem sprzyjającym była jednak równie ważna okoliczność, mianowicie fakt, że pełniący funkcję starosty Niemiec Zimmermann w zasadzie nigdy nie naraził się Polakom, którzy nawet określali go mianem „ porządnego człowieka". W tej sytuacji Gabała mógł głosić naokoło, że on, szef policji, bierze na siebie odpowiedzialność za życie starosty. Niemcom bardzo imponował takimi deklaracjami, a Zimmermann jako jedyny powiatowy urzędnik niemiecki poruszał się swobodnie bez obstawy po całym powiecie. Niemcy przypisywali taki komfort prewencyjnej działalności Gabały, a cała ludność (nie tylko dowództwo Armii Krajowej) po prostu zdawała sobie sprawę, że zamach na starostę byłby supernonsensem, bo na jego miejsce zostałby przysłany jakiś drań. Spacerował więc sobie lub jeździł starosta w dzień i w nocy zupełnie sam, głośno opowiadając dowódcom wojskowym o zaletach Gabały, przed którym drżą partyzanci i który mu takie bezpieczeństwo zafundował.“(14)