„Już przy pierwszej bramie usiłowano zatrzymać Billota, pokazał jednak przepustkę wystawioną przez de Flessellesa i pozwolono mu pójść dalej.
Billot spostrzegł, że Pitou nie odstępuje go na krok. Nikt go do tego nie zmuszał — po prostu poszedłby za Billotem bodaj do samego piekła albo na księżyc.
— Zostań tutaj — powiedział Billot. — Gdybym nie wyszedł, dobrze będzie, jeżeli się znajdzie ktoś, kto powiadomi lud o tym, że wszedłem tutaj.
— To prawda! — odrzekł Pitou. — Ile czasu musi upłynąć, abym go o tym powiadomił
— Około godziny.
— A szkatułka — zapytał Pitou.
— Racja! A więc na wypadek, gdybym stąd nie wyszedł i Gonchon nie zdobył Bastylii, albo jeżeli po jej zdobyciu nie znajdziecie mnie, trzeba powiadomić doktora Gilberta, że przybyli z Paryża agenci i porwali mi szkatułkę, którą on powierzył mi przed pięciu laty, że natychmiast wyjechałem, by go o tym powiadomić, że po przybyciu do Paryża dowiedziałem się, iż doktor jest uwięziony w Bastylii, że chciałem ją zdobyć, za co zapłaciłem własną głową, która była mu zawsze oddana.
— Dobrze, drogi panie Billot... ale to takie długie, że obawiam się, abym czegoś nie zapomniał...
— Z tego, co ci powiedziałem
— Tak.
— No to ci powtórzę...“(6)